Bij ons thuis zijn we regelmatig spullen kwijt.
Vooral de vrouwen in huis lijken er een talent voor te hebben: gymnastiekpakjes, sleutels, telefoons…
en volgens mij soms ook onszelf.
Innerlijk roept dat nogal wat op.
Van lichte irritatie tot frustratie.
Van onmacht tot een soort kip-zonder-kop gedrag waarin gezocht wordt… en gezocht tot op de gekste plekken.
Totdat ik maar weer overga op opruimen, ordenen, organiseren.
Misschien komt mijn – bij tijd en wijle – opruimwoede daar wel ergens vandaan.
Maar als ik echt en eerlijk voel … voel ik dat het dieper gaat.
Zoiets ‘kleins’ als iets even kwijt zijn,
is eigenlijk helemaal niet klein.
Het gaat niet over kwijt zijn
Wanneer iets kwijt raakt, lijkt het alsof het er nog ergens moet zijn.
Maar dat is niet wat er vanbinnen gebeurt. Het gaat niet over kwijt zijn.
Het gaat over ont-breken. Over missen. En dat is een wezenlijk verschil. Puzzelstukjes die missen… ontbreken. (Ik weet het, taalkundig klopt het niet helemaal — ik word er al op gewezen)
Maar precies dát woord: ont-breken raakt iets wezenlijks.
Want het gevoel dat achterblijft is niet ‘het moet nog ergens zijn!’
Maar: “Er mist iets. Er klopt iets niet.”
Alsof er iets is weggevallen.
Afgebroken.
Niet (meer) aanwezig.
Een gevoel dat dieper gaat
Er zijn momenten waarop je voelt dat er iets niet klopt. Iets ongrijpbaars.
Iets wat eigenlijk benoemd wil worden als gemis.
Maar dat doe je niet.
Want… je mist toch niets? Of iemand?
En toch… Voelt het zo. Klopt het niet. Mis je iets. Je mist iets.
Iets wat je niet kunt terugvinden, hoe hard je ook zoekt. En misschien herken je dat.
En misschien herken je ook dat het gevoel groter is dan het moment zelf.
Dat het niet alleen gaat over een sleutel of telefoon die kwijt is, maar over iets daaronder.
Wat als het niet over het “nu” gaat?
We reageren zelden op wat er nu gebeurt. Veel vaker reageren we vanuit iets ouds, nog ouder dan de ouders van onze jeugdjaren. Een ervaring die ergens in ons systeem ligt opgeslagen.
Een gevoel van niet compleet zijn.
Van iets missen.
Van iets wat er niet (meer) is, of misschien zelfs nooit helemaal is geweest.
Je kunt er geen woorden aan geven. Maar je voelt het wel. Al je hele leven misschien (als je eerlijk terugkijkt).
En juist daar begint het werk
In mijn werk als zielsbewust medium en hypnotherapeut kom ik dit ‘vage, ongrijpbare gevoel van gemis’ vaker tegen. Het is niet iets dat opgelost moet worden. En ook niet iets dat opgevuld hoeft te worden. Maar wel iets dat gezien wil worden.
Benoemd!
Omdat daar iets verscholen ligt… wat aandacht vraagt. Wat taal wil krijgen. Naam wil dragen.
Het Vanishing Twin Syndrome
Er is een fenomeen dat hierin een rol in kan spelen. Het Vanishing Twin Syndrome. Dit verwijst naar een zwangerschap die begint als een meerling, waarbij één van de embryo’s al in een (zeer) vroeg stadium verdwijnt. Vaak gebeurt dit zo vroeg dat het nooit wordt vastgesteld.Toch zijn er schattingen dat dit relatief vaak voorkomt
(soms wordt 10–12% genoemd, al blijft dit moeilijk exact te bewijzen).
Het lichaam herinnert zich
Hoewel we ons er niets van kunnen herinneren, laten deze vroege ervaringen een afdruk, een imprint achter. Niet als herinnering op te halen uit het onbewuste, maar als een gevoel of bewustzijn. Een onderlaag in je systeem.
Je herkent je bijvoorbeeld in:
- een diep, onverklaarbaar gevoel van gemis
- het idee dat je niet compleet bent
- sterke gevoeligheid (HSP)
- een groot verantwoordelijkheidsgevoel
- moeite met alleen zijn of juist een sterk verlangen naar verbinding
- het gevoel dat je “voor twee (moet) leven”
- een subtiele gerichtheid of bijzondere symboliek rond (het getal) 2
Workshop: Verloren Begin
Deze gevoelens van eenzaamheid, gevoeligheid en verlangen naar verbinding
raken aan een heel vroeg begin. De tijd in de baarmoeder.
Een laag die vaak onbewust aanwezig is, maar diep doorwerkt.
Op 18 april geef ik de workshop Verloren Begin.
In een kleine, veilige setting onderzoeken we wat zich op deze laag mag laten zien en voelen.
Samen met een tweede zielsbewust medium begeleiden we dit proces, met ruimte voor:
- inzicht en bewustwording
- herkenning en verzachting
- verbinding — met jezelf en wat er gevoeld wil worden
Voel jij dat dit iets in jou raakt?
Dan kun je hier meer lezen en voelen of het bij je past: https://www.mediumpraktijkopleiding.nl/workshop-verloren-begin/
En die kwijtgeraakte spullen?
Vanuit de ziel bekeken. We zijn nooit zomaar spullen kwijt. Iets in onze ziel wil iets laten zien wat ‘verloren’, ‘kwijt’ of ont-brekend lijkt te zijn.
Het wil zich weer hechten, verbinden en laten vinden.
Luister jij dan naar je ziel?